"Mam, kom nou!" riep Gina, "we moeten naar voetbal!"

"Mam, Sjaan loopt de hele tijd te piepen!" zei Eva.

"Doe er dan wat aan!" schreeuwde mam geïrriteerd.

"Maar ik moet toch ook mee naar voetbal?"

Mama slaakte in een diepe zucht en riep: "Gie… Uh, Eef! Nee, Saar! Kom nu Sjaan uitlaten! Waarom moet ik het toch iedere keer vragen?!"

Sarah kwam angstig naar beneden en deed de riem van Sjaan om zonder iets te zeggen.

"En Gina, waarom ben je nog niet aangekleed? We moeten over 10 minuten weg! Schiet op!"

Terwijl Sarah Sjaan aan het uitlaten was en Gina haastig haar voetbalspullen bij elkaar zocht, ging mama even op de bank zitten, wachten tot Gina klaar was.

Papa lag waarschijnlijk nog in bed, omdat hij de nacht ervoor laat thuis was gekomen van een optreden met zijn band.

 

Toen Sarah eenmaal terug kwam met Sjaan, waren Gina, Eva en mama al weg.

Over twee uurtjes zou Sarah ook weg moeten, naar NJMT (Nationaal Jeugd Musical Theater).

Ondertussen ging ze even huiswerk maken en papa ging ontbijten.

Sarah was blij dat de verschrikkelijke zaterdagochtend-stemming was weggeëbd.

 

Om 13 uur raapte Sarah haar spullen bij elkaar. Ze ging met de tram naar NJMT.

Papa zou wat rommelen in huis, misschien nog even basgitaar spelen en Eva, Gina en mama zouden laat in de middag weer terug komen van voetbal.

 

Rond etenstijd (18 uur) was iedereen er weer.

De familie kon gaan eten. De spanning was goed. Iedereen vroeg naar elkaars dag, en toen iedereen klaar was met eten, wilden Sarah en Eva huiswerk gaan maken.

 

Daar komt het volgende dilemma.

De afwas.

 

"En waar denken jullie heen te gaan?" vroeg papa toen Sarah en Eva naar boven wilden sluipen.

"Naar boven?" vroeg Eva onzeker.

"Om huiswerk te maken?" voegde Sarah eraan toe.

Papa wees naar de vuile borden die afgewassen moesten worden en zei: "Dacht het niet."

Sarah wilde nog gebaren naar Eva dat ze er niet verder op in moest gaan, en gewoon gaan beginnen met afruimen, maar het was natuurlijk al te laat.

"Waarom kunnen jullie het nou niet even doen? Wij hebben het ook zwaar hoor, we moeten HUISWERK maken!"

"Laat maar jongens," zei mama overdreven rustig, "ik doe het wel."

Het beangstigde Sarah een beetje, dus zonder iets te zeggen pakte ze de kaas om het in de koelkast te doen.

"Saar, laat nou maar… Ik wil graag afwassen."

Ze wilde nog zeggen 'maak dat een kat wijs', maar had geen zin in een discussie dus ging zachtjes naar boven.

Eva volgde haar en mama slaakte (weer) in een zucht.

 

"Barrie," zei papa toen Eva en Sarah naar boven waren, "zal ik het voor je doen, lieffie?"

"Nee, Jeroen, laat maar."

 

De spanning zat er weer lekker in.

 

Soms, heel soms… Hoor ik ze gewoon denken: 'Pubers…'