Het is zover! Ik heb een eigen website met veel informatie over mij, mijn boek, mijn bezigheden en natuurlijk alle ruimte om reacties achter te laten. Op mijn columns, mijn foto’s en op elkaars inbreng. Als je een reactie achterlaat, zorg dan voor R.E.S.P.E.C.T. oke?

Ik ging weer naar school, na 2 dagen ziek op de bank. Ik voelde me nog steeds niet helemaal oké, maar ik vond dat ik het wel weer kon proberen. Tenslotte zou die middag de fotoshoot (voor de kaft) en mijn feestje zijn! Ik moest dus maar neusspray meenemen en een pakje aspirines, dan zou alles goed komen.   Op school was het saai (verrassend hè?). Maar is de pauzes was het heel erg melig! De eerste pauze kletsten we gewoon wat met vrienden, maar de tweedepauze was er een vulkaanuitbarsting van appelmoes! Marisa (die Femke speelt op de kaft) had namelijk een soort 'knijpdanoontje' mee. Vera (vriendin) wilde het proeven en toen ze het aan haar mond zette, kneep ik er iets te hard in. De appelmoes zat letterlijk overal: Op de jassen en tassen; in Vera's neus (én BH!); in mijn haar… Overal! We gingen allemaal naar de wc om ons een beetje schoon(er) te maken, maar dat werkte ook voor geen meter. Gelukkig hoefden we nog maar 1 lesuurtje, en konden daarna naar mijn huis.   Dat lesuur was ook hilarisch! Meneer Zariok van Scheikunde had een prachtig SO (Schriftelijke Overhoring) gemaakt. We hadden 2 versies: Versie A en Versie B. Ik had Versie B en het viel me al meteen op dat opdracht 1 en 3 ongeveer hetzelfde waren, maar zei niets. Ik wist niet dat we de SO die dag zouden hebben, omdat ik natuurlijk ziek was. Maar gelukkig had ik een beetje goed opgelet in de les, en wist ik wel een paar berekeningen, maar het was alnog niet te doen. Een klasgenoot begon al met zeuren: "Meester, het is echt vet moeilijk!" Zariok keek hem aan van: 'Jongen, dan had je maar moeten leren' en reageerde niet op deze reactie. Nog een andere klasgenoot zei even later: "Ja, meester. Hij heeft gelijk hoor!" Zariok keek hen allebei vijandig aan en probeerde het -zonder antwoorden te geven- uit te leggen op het bord. Alle 18 leerlingen van 3G1 gingen nu protesteren, omdat het óf te druk was, óf ze begrepen het niet en Zariok verloor controle. Hij legde het nog een keer uit. En nog een keer, en nog een keer… Uiteindelijk had hij het zó helder uitgelegd dat hij het antwoord al had gegeven. Toch begrepen sommige leerlingen het nog steeds niet, en gingen zeuren over opdracht 3, dat overigens de laatste opdracht was. Na een hele discussie heeft hij opdracht 3 geschrapt, en hadden we maar 2 sommen, die niet heel duidelijk en makkelijk te maken waren.   Na de les vroeg ik aan Maickel (die model is voor Daniël, op de kaft) of hij met Nada (vriendin) met de tram naar mijn huis kon gaan. Zij waren allebei namelijk niet op de fiets en Maickel weet niet uit zijn hoofd waar ik woon, terwijl Nada al heel vaak bij mij geweest is. De rest (Stella, Nataliya, Vera, Judith en Marisa) volgde mij, op de fiets. Toen we eenmaal op het fietspad -niet zo ver van school- waren, merkte ik dat iemand zo aardig is geweest om de ventiel van mijn nieuwe fiets eruit te draaien. Dus ik riep keihard: "Stoppen!!!!!" Iedereen kwam naar me toe en Vera zei: "Sja, we moeten maar even terug naar school lopen, daar hebben ze wel een fietspomp. Want als je nu verder gaat fietsen, sloop je je band helemaal!" Met een zucht en een steun maakten we ons al klaar om de fietspomp te halen, tot er een man naar ons toe kwam met een pomp. We bedankten hem hartelijk en pompten mijn fiets op.   Eenmaal thuis gingen we nog even taart eten en wachten op Eva (Marianne op de voorkant) en papa (de fotograaf). We gingen Marisa en Maickel ondertussen klaarmaken voor de fotoshoot. Beetje make-up erbij en het was helemaal klaar! Toen konden we gaan…   Mijn vader zei van te voren al dat hij een geschikte muur had gevonden om de fotoshoot te doen. Ik had namelijk helemaal een idee in mijn hoofd, wat ik zo precies mogelijk wilde uitwerken. Hij had alleen de verkeerde muur gevonden. Maar ik wilde niet chagrijnig worden op mijn verjaardag, dus gingen we op zoek naar een andere plek. Al snel hadden we een plek gevonden: tegen een boom. Het had een heel mooi effect met het licht en de posities. We gingen van lokatie naar lokatie en telkens waren er wel een paar mooie foto's bij.   Na de fotoshoot gingen we terug naar huis. Maickel kon helaas niet blijven, omdat hij niet echt dichtbij woont. Bovendien waren het ook allemaal meiden, dus misschien een beetje flauw. We gingen nog even napraten, en daarna gourmetten. Dat was echt heel gezellig. We hebben ook nog even een kipfilet-gevecht gehouden, en daarna alles op het aanrecht gezet. Toen gingen we even dollen (pap, mam en mijn zusjes waren weg), en een film kijken. Voor we het wisten was het bijna 11 uur, en iedereen ging alweer weg… Ik was heel moe, dus aan de ene kant vond ik het prettig dat ik kon slapen, maar ik vond het natuurlijk wel jammer omdat het supergezellig was.   Bij 'fotografie' zal ik binnenkort een aantal foto's plaatsen van de "making of" van de fotoshoot. Én natuurlijk de voorkant van mijn uiteindelijke kaft!